ما به تاريخ 8 فبروري (فوريه) نزديك نماز شام به مركز جماعت مجاهدين «اسمس» واقع در علاقه (ناحيه ـ منطقه) بنير (بُنَر) رسيديم. اسمس در اصل نام يك قريه سرحدي است كه مجاهدين در آن اقامت دارند و به خاطر نام همين قريه، پايگاه مجاهدين را نيز به نام پايگاه اسمس ياد مي‌كنند. تعداد مجاهدين مقيم در اين مركز همراه با اهل و عيال به يكصدتن بالغ مي‌گرديد. تعداد مجاهدان مجرد از متأهلان بيشتر بود. رئيس جماعت مجاهدين در اين وقع مولوي صاحب عبدالكريم بود. وقتي كه ما به اسمس رسيديم، او در بستر مريضي قرار داشت و سه روز بعد از آمدن ما، يعني در 11 فبروري وفات يافت. پس از وفات او برادرزاده‌اش مولوي نعمت‌اله كه نوجوان بود جانشين او تعيين گرديد موصوف به حالات و اوضاع جهان دلچسبي (آشنايي) داشت. سه روز بعد از وفات مرحوم عبدالكريم مولوي نعمت‌الله رئيس جديد جماعت مجاهدين ما را به حضور خود خواست و يك نقشه دنيا را برون نمود و راجع به ميدان‌هاي مختلف جنگي در جهان از ما معمولات خواست و نظريات خود را در مورد جنگ براي ما بيان داشت. ما اميد نداشتيم كه در همچو علاقه (منطقه) كوهستاني شخصي كه مجبوراً در محاصره انگريزها (انگليسي‌ها) قرار گرفته است و فرصت ارتباط او با دنياي متمدن كمتر ميسر مي‌گردد به حدي كه نيازمندي‌هاي زندگي را به صدمشكل حاصل مي‌كند و مواد خورد و نوش را به طور پنهاني به آنجا آورده مي‌شود از اوضاع جهان اينقدر واقف باشد.(1)

دانلود متن کامل مقاله: لينک دانلود ( تعداد دانلود: 28)